mikweih jisroeil (fancy fair voor het bouwfonds – maart 1917)

mikwejisroeilPalestina in de Doelezalen.
De groote Doelezaal is omgetooverd in een stadje uit Palestina. Langs de wanden zijn ze neergezet de typische gebouwtjes vol oosterse bekoringen, met slanke minarets. Door de groote poort van Jeruzalem komt men binnen en even blijft men staan, door de Oosterse omgeving geboeid. Dat is een handig geschilderd decor, artistiek in uitvoering en gedachte.
Den decorateur, de heer A. Benjamins Jr. en zijn kundige helpers, mag daarvoor wel een pluim op den schildershoed gestoken worden. En buiten de Oostersche decoratie – welke ’t vooral ’s avonds in het fonkelende licht zal doen – is de zaal, met al die huizekens, behangen met prachtvolle Perzische tapijten, ter waarde van bijna dfl 20.000 voor opluistering afgestaan het het comité, dat deze fancy fair heeft georganiseerd ten bate van het Bouwfonds der Vereeniging “Mikweih Jisroeil” – ’n Centraal Joods Gebouw – door Eckhart’s meubelfabriek aan de Diergaardelaan, al hier

Met wuivende palmen in rijke groepen door de firma De Lange, eveneens voor opluistering afgestaan, verhoogen ze al mede den luister van het geheel.
Vanavond, na den schitterende intocht van den sultan met zijn zoovele vrouwen, ’n stoet, die Oostersche gratie en zwier zal uitstralen, zal in ’t kleine Oostersche stadje de verkoop beginnen. Men kan er letterlijk alles verkrijgen, zelfs kan men er een miniatuur steen metselen voor het te stichten gebouw. Voort is er in de gebouwtjes zoowel dier en limonade als champagne te verkrijgen. Wijders zullen er te koop gesteld worden handwerken en andere nuttige dingen; sigaren, bloemen, chocolade, etc. Men kan visschen in een electrisch geladen vijver, zich laten kieken, zich bezig houden met sjoelbakspel. Kortom de bezoekers van “Palestina” zullen zich amuseeren. En alles komt het Bouwfonds ten goede.
Het tooneel is een restaurant, dat een panorama te zien geeft op het oude Jeruzalem. Daar zullen, zoowel vanavond als morgenmiddag en -avond artisten van naam optreden.

Van het welslagen van dezen bazaar worden groote verwachtingen gekoesterd, en hetgeen we vanmiddag reeds zagen, wettigt de verwachting volkomen, dat Palestina niet alleen bewonderd zal worden door Israëlitisch Rotterdam, doch dat ook stasdsgenooten van andere gezindten er een kijkje zullen gaan nemen. Maandag is “Palestina” weder verdwenen.